شماره ۴۶ - هرگز مه آزمای دگر آزموده را

هرگز مه آزمای دگر آزموده را
زیرا محل بوده نباشد نبوده را ۱

گر جاهلی ستایش جاهل کند ولی
نتوان ستود پیش خرد ناستوده را ۲

بر هر کس اعتماد مکن زان که هرزه گوی
باور نکن که باز نگوید شنوده را ۳

جانش بکاهد ار ندهی رخصتش به گفت
نتوان خموش داشت سخن بر فزوده را ۴

قلاب را اگر ز خیانت گریز نیست
صرّاف نیک داند از زر، زدوده را ۵

معقولِ عقل نیست که صرّاف چشم باز
با سرمه نسبتی دهد انگشتِ سوده را ۶

خوش وقت عارفان محقق که نزدشان
چندان محل نباشد این خاکِ توده را ۷

گه گه به گوش مالِ ادب بهرِ انتباه
واخواست واجب است تغافل نموده را ۸