شماره ۱۰۲ - مبصّری که تواند خس از گهر بشناخت

مبصّری که تواند خس از گهر بشناخت
به عشق عشق و خرد را ز یک دگر بشناخت ۱

سفر به عشق توان کرد مرد عاشق را
خرد به کار نیاید چو این‌قدر بشناخت ۲

دلیل عاشق عشق است و عقل پندارد
که او طریق صواب از ره خطر بشناخت ۳

تو را به عشق تو بشناختم به عشق، آری
گمان مبر که مگر عقل مختصر بشناخت ۴

ولی به دیدهٔ جان دیده بودمت اول
چو باز دیدمت اینجا دل آن نظر بشناخت ۵

دلی که با همه عالم برابرت نکند
به هجر قیمت وصل تو بیشتر بشناخت ۶

کسی که طعم کبست و مذاق مَقَل چشید
حلاوت عسل و لذّت شکر بشناخت ۷

نزاریی که نداند شناخت پا از سر
به روزِ عقل چو دیوانه شد مگر بشناخت ۸

نه همچنان سخن ناشناخت می‌گوید
کجا ز هوش درآمد که پا ز سر بشناخت ۹