هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از درد و رنج عشق سخن میگوید. شاعر خود را دیوانهای صادق میداند که عشقش به معشوق، قبلهگاه اوست. او از درد درونی خود میگوید و اینکه دیوانگی او نشانهای از عشق بیپایانش است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارد.
شماره ۱۶۳ - ابرِ نیسان دیده ی گریان ماست
ابرِ نیسان دیده ی گریان ماست
دوزخ سوزان دل بریان ماست ۱
چون ز درد سینه میگرییم زار
هرکجا دردیست در دیوان ماست ۲
سر ز جایی عاقبت بیرون کند
جنبشی کاندر میان جان ماست ۳
گر مسلمانیست این گر کافریست
قبلهٔ ما هم رخ جانان ماست ۴
عشق اگر نیک است اگر بد عاشقیم
یار اگر خوب است اگر زشت آن ماست ۵
بندهٔ دیوانگان صادقیم
گرچه گردون بندهٔ فرمان ماست ۶
کس نمیداند چو ما دیوانگی
کآیت دیوانگی در شأن ماست ۷
ما نزاری نیستیم او کیست هیچ
قطرهای از بحر بیپایان ماست ۸
دوزخ سوزان دل بریان ماست ۱
چون ز درد سینه میگرییم زار
هرکجا دردیست در دیوان ماست ۲
سر ز جایی عاقبت بیرون کند
جنبشی کاندر میان جان ماست ۳
گر مسلمانیست این گر کافریست
قبلهٔ ما هم رخ جانان ماست ۴
عشق اگر نیک است اگر بد عاشقیم
یار اگر خوب است اگر زشت آن ماست ۵
بندهٔ دیوانگان صادقیم
گرچه گردون بندهٔ فرمان ماست ۶
کس نمیداند چو ما دیوانگی
کآیت دیوانگی در شأن ماست ۷
ما نزاری نیستیم او کیست هیچ
قطرهای از بحر بیپایان ماست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - هر که را جانیست با جانان ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - جهان پرفتنه از جانانهٔ ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
