هوش مصنوعی: این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و ارتباط عمیق عاشق و معشوق است. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند جان، آفتاب، سلطان و گدا، به توصیف رابطه‌ی معنوی با معشوق حقیقی می‌پردازد و تأکید می‌کند که همه‌ی زیبایی‌ها و حیات از اوست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.

شماره ۱۶۲ - هر که را جانی‌ست با جانان ماست

هر که را جانی‌ست با جانان ماست
جان ما چون او شود او جان ماست ۱

هر دو عالم گر یکی بینی به او
آن یکی سرچشمه ی حیوان ماست ۲

چشمه ی خضر و زلال زندگی
جمله در حرف سخنگویان ماست ۳

در صفات نیستان گر آیتی
هست حمدالله آن در شأن ماست ۴

آفتاب چرخ با آن فرّ و زیب
پرتو یک ذره از احسان ماست ۵

آفتابی چون شود در ذره محو
این چنین کآثار آن برهان ماست ۶

گاه سلطانی گدای کوی او
گه گدای کوی او سلطان ماست ۷

گرچه ما هم از گدایان رهیم
هر کجا سلطان سری دربان ماست ۸

هر که خواهی باش اصلا هیچ نیست
گر برون از عهدهٔ پیمان ماست ۹

یک اشارت بس اگر گوید به رمز
داغ ما دارد نزاری آنِ ماست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - آن را که در فراق صبوری مسلم است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - ابرِ نیسان دیده ی گریان ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.