شماره ۳۷۶ - گلبن فراز تخت چمن بر نهاده تاج

گلبن فراز تخت چمن بر نهاده تاج
بستان به حکم باده ز ملک وجود باج ۱

پیراهن وجود نزاری ز دست شوق
کردم قبا چو غنچه برون آمد ازدواج ۲

طبع از صبا چو مریم دوشیزه حامل است
لابد تولدی کند آخر ز ازدواج ۳

ماییم و خرقه یی و چه باشد که در صبوح
کِسرا گرو کند به وجوه شراب تاج ۴

من صید ساقیی که کمند نغوله را
در گردن افکند زبُنا گوش همچو عاج ۵

فریاد من ز کاکل و پیشانی چو سیم
افغان من ز قامت و بالای همچو ساج ۶

آن کو نمی دهد دل ناقص به دل بری
با نفس خویشتن به ستم می کند لجاج ۷

نقل از کسی طلب که به بادام چشم مست
بستاند از نبات به یک غمزه سد خراج ۸

در سینه ای که نیست در او آتشی ز عشق
تاریک تر بود به شب از خانه بی سراج ۹

الا به روی دوست به دنیا و آخرت
مارا به هیچ وجهه دگر نیست احتیاج ۱۰

ما کعبه در درون دل خویش یافتیم
شاید که اقتدا به نزاری کنند حاج ۱۱