هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر به معجزات و قدرت عشق اشاره می‌کند و خود را در مقایسه با معجزات مسیح قرار می‌دهد. او از تأثیر بوی می و نسیم خلد بر روح سخن می‌گوید و به توبه‌نکردن خود اشاره دارد. همچنین، به اهمیت معرفت و اخلاص در برابر ظواهر دینی مانند زنار و صلیب تأکید می‌کند.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و دینی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه دارد. همچنین، اشاره به مصرف می و مفاهیم پیچیده‌ای مانند توبه و اخلاص ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد.

شماره ۳۸۷ - مرده گر زنده شد از معجز انفاس مسیح

مرده گر زنده شد از معجز انفاس مسیح
خم می دارد بر معجزه ی او ترجیح ۱

او اگر کرد یکی مرده به عمری زنده
من به می مرده بسی زنده کنم لال فصیح ۲

بوی درز در می خانه نسیم است ز خلد
روح را تازه کند رایحه راح به ریح ۳

با من تشنه جگر کرد می روشن دل
آن چه با مزهر عاشق به وفا کرد صحیح ۴

اهل تزویر بر آنند که تائب شده ام
توبه بر من نتوان بست به بهتان صریح ۵

مردمان در حق من هرچه بتر می گویند
عشق بی علت وتحسین نبود بی تقبیح ۶

معرفت باید و اخلاص که بی صدق و صفا
کم ز زنار و صلیب است ردا و تسبیح ۷

غفر الله نزاری که زمیدان جهان
گوی برده ست به چوگان سخن های ملیح ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۶ - ساقی ز بامداد بیاور غذای روح
گوهر بعدی:شماره ۳۸۸ - خوش است مجلس اخلاص امّتان مسیح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.