شماره ۴۱۴ - هم چو من دل بری که جان دارد

هم چو من دل بری که جان دارد
کس ندانم که در جهان دارد ۱

دل برِ من مگر همه جان است
نه چو انسان که جسم و جان دارد ۲

چشم او گر نه سر به سر شوخ است
پس چرا هم چو روح آن دارد ۳

باده و انگبین و آبِ حیات
هر سه اندر یکی مکان دارد ۴

ور نداری ز من قبول آنک
کوثر اندر لب و دهان دارد ۵

به حقیقت اگر بگویم راست
صفت و صورتِ جنان دارد ۶

سخت بد خوست با نکورویی
راستی عادتی چنان دارد ۷

چون نزاری هزار مملوکش
سرِ خدمت بر آستان دارد ۸

هر چه در چشمِ پاک بازآید
تا به جان جمله در میان دارد ۹