هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دلبستگی سخن میگوید، هم از امید به دیدار معشوق و هم از ترس دوری او. او زیبایی و جذابیت معشوق را ستایش میکند، اما از خودرأیی و بیاعتنایی معشوق نیز گلایه دارد. شاعر از رنج عاشقان و سوختن آنان در آتش هجران میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به رنج و هجران ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۴۶۴ - گر مرا دل نواز بنوازد
گر مرا دل نواز بنوازد
رایتِ دولتم برافرازد ۱
خود دگر بار از آن همی ترسم
که به دیدار ما نپردازد ۲
راستی را بر آفتابِ سپهر
رسدش گر به حسن می نازد ۳
مهرۀ مهر بر بساطِ نشاط
نیست ممکن که کس چو او بازد ۴
لیک یک عادتِ دگر دارد
همه با رایِ خویشتن سازد ۵
عاشقان را ز خویش بستاند
خان و مان شان به کل براندازد ۶
دوستان را بر آتشِ هجران
چون نزاریِ زار بگدازد ۷
رایتِ دولتم برافرازد ۱
خود دگر بار از آن همی ترسم
که به دیدار ما نپردازد ۲
راستی را بر آفتابِ سپهر
رسدش گر به حسن می نازد ۳
مهرۀ مهر بر بساطِ نشاط
نیست ممکن که کس چو او بازد ۴
لیک یک عادتِ دگر دارد
همه با رایِ خویشتن سازد ۵
عاشقان را ز خویش بستاند
خان و مان شان به کل براندازد ۶
دوستان را بر آتشِ هجران
چون نزاریِ زار بگدازد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۳ - آن ترک که با ما قدم از صدق و صفا زد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۵ - همین که چشم ز خوابِ خمار بر هم زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
