هوش مصنوعی: این متن به انتقاد از رفتارهای ریاکارانه و تزویر برخی افراد که به ظاهر مسلمان هستند می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که این افراد با ظاهرسازی و تظاهر به دینداری، در باطن از اصول اخلاقی و معنوی دور هستند. او همچنین به نقد جهل و خودبرتربینی این افراد پرداخته و اشاره می‌کند که حتی عالمان نیز گاهی در دام این ریا گرفتار می‌شوند. در نهایت، شاعر عارفان راستین را کسانی می‌داند که از خودخواهی رها شده‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با مسائل اجتماعی و عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۵۳۷ - مکر و تزویر به هم در بستند

مکر و تزویر به هم در بستند
به ستم توبه ما بشکستند ۱

من به اسلام ندارم ایمان
اگر این قوم مسلمان هستند ۲

تا ببرند سر توبه ی من
گردنی چند به هم بر بستند ۳

گردن شیر ژیان زیر کنند
که قوی سرکش و بالادستند ۴

نه همین قوم زمستان در کوی
از بس افراط و ورع می جستند ۵

عیب شوریده سران می جستند
دل صاحب نظران می خستند ۶

همه در جهل چو عالی علم اند
گر به معنی چو مقصر پستند ۷

خویش را محتسبی ساخته اند
روز هشیار و همه شب مستند ۸

گر در آیند به بت خانه عشق
چو نزاری همه بت بپرستند ۹

رند و زاهد همه یکسان بینند
عارفانی که ز خود وارستند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳۶ - بیار باده و ما را ثلاثه ای در بند
گوهر بعدی:شماره ۵۳۸ - یاد یارانی که با ما عهد یاری داشتند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.