شماره ۵۳۸ - یاد یارانی که با ما عهد یاری داشتند

یاد یارانی که با ما عهد یاری داشتند
برشکستند از وفاداری و باد انگاشتند ۱

حق حرمت حق عزت حق نان حق نمک
جمله ناحق بود پنداری همه بگذاشتند ۲

خود وفا در اصل گویی بود معدوم الوجود
بر صحیفه چرخ این صورت مگر بگذاشتند ۳

تا مرا سرسبز می دیدند در بستان جاه
چون کدو در دوستی گردن همی افراشتند ۴

تا خزان طالعم شد از نحوست برگ ریز
روی همچون باد شبگیری ز من برگاشتند ۵

کی بود در استحالت استقامت لاجرم
پس محقق شد که مبطل را محق پنداشتند ۶

دانه امیدشان در خوید و خرمن بر نداد
زان که با ما تخم عهد بی وفایی کاشتند ۷

از سر حسرت نزاری همچنین می گوی باز
یاد یارانی که که با ما عهد یاری داشتند ۸