شماره ۵۴۴ - جماعتی که محبت ز فطرت آوردند

جماعتی که محبت ز فطرت آوردند
شرابِ شوق به جامِ یگانگی خوردند ۱

عدو مبین که یکی‌اند جمله در توحید
بدان دلیل که فرمان‌برانِ یک مردند ۲

تو نیز سجدهء بت کن به طوع اگر بینی
که اقتدا به کنشت و کلیسیا کردند ۳

ازین گروه کسانی شدند سویِ بهشت
که سایه بر سرِ طوبا به حسن گستردند ۴

به چشمِ خوار مبین جانبِ عزیزانی
که دایگانِ ازل‌شان به عشق پروردند ۵

مسیحِ دور کمال‌‎اند در سلوک چو خضر
نشسته ساکن و در بر و بحر می‌گردند ۶

امیدِشان نه به درمان و بیمِ‌شان نه به درد
نه کس ز خویش نه خویش از کسی بیازردند ۷

سموم شوق نیفتاد در فسرده‌دلان
چو سوزِ عشق ندارند خام و دل سردند ۸

نزاریا به تکلّف طریقِ عشق مرو
که طالبانِ بقا سالکان پُر دردند ۹

اگرچه محتملِ کَون و کثرتِ عددند
چو بنگری به حقیقت به ذاتِ او فردند ۱۰