شماره ۵۶۱ - که دیده ست چشمی که دریا بود

که دیده ست چشمی که دریا بود
همه گرد دریا ثریا بود ۱

که دیده ست بحری که پیرامنش
مزین به لولوی لالا بود ۲

محیطی که قعرش نباشد پدید
در او مردم دیده پیدا بود ۳

گرین است پیدا بیا گو ببین
که نبود محیطی چنین یا بود ۴

منم آن که پیوسته از آب چشم
چنین فتح بابم مهیا بود ۵

به چشمی چنین جز به دیدار دوست
میسر نباشد که بینا بود ۶

دلی دارم از آب زر ناشکیب
ولیکن در آتش شکیبا بود ۷

که دیده ست آخر نشانی چنین
که هم آب و آتش به یک جا بود ۸

کسی را که بر شمع رخسار دوست
زده در سر آتش ز صهبا بود ۹

اگر ملک رومش مسلم شود
چو پروانه فارغ ز پروا بود ۱۰

چو پروانه بشکفت اگر پر بسوخت
برین شمع پروانه عنقا بود ۱۱

که شمع فلک در شبستان عشق
سرآسیمه پروانه آسا بود ۱۲

ز ما هیچ ناید بلی هیچ کم
مگر خاطر دوست با ما بود ۱۳

مرا نیست با بود و نابود کار
نزاری طفیل تولا بود ۱۴

بگویید تا سر اسرار من
رموز محقق معما بود ۱۵