شماره ۵۶۵ - بیا که مهر تو با جان ز جسم ما برود

بیا که مهر تو با جان ز جسم ما برود
محبت ازلی کی چنین ز جا برود ۱

میان اهل صفا گر ز آه خشم و عتاب
کدورتی بود آن هم به ماجرا برود ۲

به دست عقل نباشد زمام عقل آری
حجاب عقل شود عشق تا قضا برود ۳

شکایتی که مرا از تو و تو را از ماست
همان به است که آخر کنیم تا برود ۴

تحمل سخنت می کنم به دیده ی سخت
که سست عهد بود هر که از جفا برود ۵

هزار بار منادی به شهر دردادم
که خاک بر سر آن کز سر وفا برود ۶

تو جمع باش که این خسته پریشان حال
به سر به پیش تو آید اگر به پا برود ۷

چو قادری چه توان، اختیار باید کرد
اگر هزار جفا بر سر از شما برود ۸

ز اعتقاد نزاری به صد پریشانی
نعوذ بالله اگر هرگز این صفا برود ۹