شماره ۵۶۶ - مرا که خون دل از دیده همچو آب رود

مرا که خون دل از دیده همچو آب رود
چه گونه بر مژه ممکن بود که خواب رود ۱

دلم بر آتش و خوناب از دو دیده روان
غریب نیست که خوناب از کباب رود ۲

برفت عقلم و از من به خشم سر برتافت
چو دلبری که ز دلداده ای به تاب رود ۳

چه می رود مثلا بر وجود من ز فراق
همان که بر قصب از فعل ماهتاب رود ۴

کنار من چو شفق غرق خون شود هر شام
که آفتاب جهان تاب در نقاب رود ۵

حیات جان من از عکس روی خورشید است
از آن چو ذره به دنبال آفتاب رود ۶

درین طلب که منم عاقبت هلاک شوم
چو تشنه ای که به جهد از پی سراب رود ۷

هزار خون به ستم کرده را کفارت بس
که در وجود روانم درین عذاب رود ۸

محبت تو نزاری چنان موکد نیست
که نقش از ورق جان به هیچ باب رود ۹