شماره ۷۶۶ - هیهات اگر به دستِ من استی زمامِ دل

هیهات اگر به دستِ من استی زمامِ دل
هرگز نبردمی دگر از غصّه نامِ دل ۱

بسیار دست و پای زدم در خلاصِ جان
رویِ خلاص نیست به حیلت ز دامِ دل ۲

از بدوِ کون اگر غم و دل توأمان نبُد
پس بی غم از چه نیست زمانی مقام دل ۳

بادِ صبا میانِ من و دوست محرم است
جز او به دوستان که رساند پیامِ دل ۴

ای یادِ صبح عرضه کن از لطفِ بی دریغ
در بندگیِ حضرتِ جانان سلامِ دل ۵

گو جایِ مهرِ توست اگر نه نکردمی
چندین مبالغت ز پیِ احترامِ دل ۶

عمرم بدین امید به سر شد که عاقبت
روزی رسم مگر ز دهانت به کامِ دل ۷

می بود پیش ازین و کنون می کنم غذا
از خون که تا به لب برسیده ست جامِ دل ۸

چندین نزاریا چه خوری غصّه از رقیب
آری به روزگار کشند انتقامِ دل ۹