خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت، به ویژه گل و بلبل می‌پردازد و از عشق و وفاداری به گل سخن می‌گوید. همچنین، به موضوعاتی مانند نوروز، فصل بهار و رابطه‌ی عاشقانه‌ی فرهاد و خسرو اشاره می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که گل را عزیز بداریم و به بیگانه دل ندهیم، زیرا وفاداری به گل ارزشمند است.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

بلبل ز شاخِ سرو چو بر زد نوایِ گل
بر دست گیر باده و بنشین به پایِ گل

نوروز کنجِ خانه گرفتن دریغِ می
پهلوی خار حیفِ عظیم است جایِ گل

فرهاد خوانده ای که چه کرد از هوایِ دل
خسرو شنیده ای که چه دید از برایِ گل

گل را عزیز دار و به بیگانه دل مده
حیف است کرده در سرِ خاری وفایِ گل

ضایع مکن چو بلبلِ شوریده روزگار
مسکین شده به جان و به دل مبتلایِ گل

چون ز اعتدالِ نشو و نمایِ ربیع شد
روشن فضایِ باغ ز فّرِ لقایِ گل

بارِ دگر شکایت و تشنیع کرده پیش
با باغ بان گرفته ز سر ماجرایِ گل

دریاب گو دو هفته وصال و مکن فضول
با گل قرار گیر به خلوت سرایِ گل

خوش موسمی ست خاصه دو آهنگ کرده اند
بلبل نوایِ سرو و نزاری نوایِ گل

«حکیم نزاری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir