هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از دلباختگی و وابستگی شدید خود می‌گوید و تأکید می‌کند که همواره در عشق و دلبستگی به معشوق بوده است. شاعر از جدایی و اشتباهات خود سخن می‌گوید اما آنها را ناشی از توهمات و محالات می‌داند. او همچنین به رابطه‌ای روحانی و عرفانی با معشوق اشاره می‌کند و از وحدت و یگانگی با او سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک عمیق این شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.

شماره ۸۳۰ - من همان مستم و شوریده کز اوّل بودم

من همان مستم و شوریده کز اوّل بودم
تا نبودم به تو مشغول معطّل بودم ۱

گر بریدم ز تو بی تو به خطا معذورم
زان که موقوفِ محالاتِ مخیّل بودم ۲

چشم اگر باز کنی باز شود از تو به تو
من اگر جز به تو دیدم به تو احول بودم ۳

گر نبودم به رخت ناظر و حاضر به وجود
به خیالت به خیالت که مغفّل بودم ۴

مردمان گر ز تو گویند که بودم خرسند
نه چنان است ولی معترفم بل بودم ۵

من کی ام با تو و بی تو نتوانم بودن
در میان هم نتوان گفت مزلزل بودم ۶

هرگز از حلقۀ عشّاق نبودم بیرون
بلکه در سلسلۀ عشق مسلسل بودم ۷

دوش عشق آمد و در گوشِ نزاری می گفت
که ز مبدایِ ازل بر تو موکَّل بودم ۸

گفتم آری من و تو هر دو ز یک معراجیم
تو به وحی آمدی و من ز تو مرسل بودم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۲۹ - شبانه دوش که تنها به کنج خود بودم
گوهر بعدی:شماره ۸۳۱ - یک شبی تا روز با تو خلوتی می بایدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.