شماره ۸۵۲ - به دیده ی دل ناظر به هر چه در نگرم

به دیده ی دل ناظر به هر چه در نگرم
خیال دوست بود در برابر نظرم ۱

حریف ناز نداند که همنشین نیاز
چه گونه می گذراند شبان تا سحرم ۲

سر از طریق وفا بر نمی توان پیچید
که بر خلاف محبت قدم نمی سپرم ۳

به بال شوق چنان می پراندم خاطر
که در هوای ارادت چو مرغ تیز پرم ۴

به خاک بوس سر کوی کعبه خانه ی دوست
به تک ز باد صبا در مری گرو ببرم ۵

خیال دوست به معراج عشق می بردم
که بر براق محبت چو برق می گذرم ۶

هوای سجده ی آن آفتاب دارم و دل
همی دود به زیارت چو سایه بر اثرم ۷

کدام راه چه منزل به زینهار عدم
که بر بساط وصال از وجود بی خبرم ۸

به طبع خون جگر می‌خورم چو می دانم
که بی مجاهده از وصل دوست برنخورم ۹

وصال دوست بیاید که بی نسیم وصال
چو زمهریر بباشد هوای باغ ارم ۱۰

به ترک طعنه نگیرند و در نمی گیرد
ملامت همه خلق و نصیحت چردم ۱۱

مرا که ریش نزاری و باد یک سان است
بدان که باد بروت کسی دگر نخرم ۱۲