شماره ۹۷۳ - مرا به فخر بود طوق فقر در گردن

مرا به فخر بود طوق فقر در گردن
خطا بود به نعیم خسان طمع کردن ۱

ز لحم خوک غذا ساختن بسی بهتر
که جان و تن به طعام یتیم پروردن ۲

به گلخن از پی نان ریزه راستی به از آن
به ظلم طاق و رواق از فلک برآوردن ۳

ز بار فاقه تن آزده باش و دل خسته
روا مدار کسی را زخود بیازردن ۴

محاسب دگرانی به وقت داد و ستد
حساب کن که چه خواهی برای خود بردن ۵

بس است مظلمه ی بی گناه مورچه ای
کجا بری به شتروار بار بر گردن ۶

دل از حیات مجازی برآر از آن اندیش
که عاقبت به ضرورت ببایدت مردن ۷

به آب توبه برآورنزاریا غسلی
بشوی دست ز دردی که خشک شد در دَن ۸

به می مناز که حلقت زمانه چون انگور
به دست حادثه ناگه بخواهد افشردن ۹