هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله عشق، رنج، خردمندی، دین و وسوسه‌های دنیوی می‌پردازد. شاعر از دشواری‌های زندگی، بازگشت از رقیبان و ناکامی‌ها سخن می‌گوید و بر اهمیت خردمندی و دوری از فریب‌های دنیا تأکید دارد. همچنین، به مفاهیمی مانند حرمت دین، وسوسه‌های شیطانی و انتظار برای رسیدن به مقصد نهایی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا سنگین باشد.

شماره ۹۷۴ - صعب کاریست سرآسیمه ی ایام شدن

صعب کاریست سرآسیمه ی ایام شدن
بازگشتن ز رقیبان و به ناکام شدن ۱

می روم بی خود و باخود زجفا می گویم
تا کی از دست دل انگشت کشِ عام شدن ۲

یک قدم را که نهادم دم رفتن بر دوست
وقت رجعت نتوان باز به ده گام شدن ۳

پیش ما روی نکونیست دریغ ارنه رواست
از پی روی نکو رفتن و بدنام شدن ۴

گر خردمند بود مرد چو پیش آید کار
بایدش اول از آغاز به انجام شدن ۵

این همان دانه ی زرق است نزاری هش دار
مصلحت نیست دگر باره سوی دام شدن ۶

مغز دین در سر سودای هوس نتوان کرد
از پی حرمت کافر نتوان خام شدن ۷

منزل بادیه دور است و سحر گه نزدیک
دشمنان خفته صواب است به هنگام شدن ۸

حوریان منتظر آن که ببینند و تو را
شرم ناید چو مُغ آخر برِ اصنام شدن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۶۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷۳ - مرا به فخر بود طوق فقر در گردن
گوهر بعدی:شماره ۹۷۵ - دلا تا چند با خود دوست بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.