هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر خود را کاملاً تسلیم معشوق میکند و هر آنچه دارد را به او میبخشد. او حال پریشان خود را ناشی از زلف پریشان معشوق میداند و صبر در برابر غم معشوق را سخت میخواند. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که دلش نه تحت فرمان خودش، بلکه تحت فرمان معشوق است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهای که در این شعر وجود دارد، برای درک و ارتباط برقرار کردن، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم کامل این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
شماره ۱۹ - آنکه سرم بر خط فرمان اوست
آنکه سرم بر خط فرمان اوست
گوی دلم در خم چوگان اوست ۱
دل بغمش دادم و جان هم دهم
گر لب و دندان لب و دندان اوست ۲
حال دلم هر چه پریشانیست
پرتو آن زلف پریشان اوست ۳
زهره و مه چونکه ببینی بهم
دانی که زه و گوی گریبان اوست ۴
تشنه بمیرد چو دلم هر که او
در طلب چشمۀ حیوان اوست ۵
چشمۀ خورشید بدان آب روی
قطره یی از چاه زنخدان اوست ۶
صبر چنان سخت کمان در غمش
سست تر از عقدۀ پیمان اوست ۷
دل که چنان سینه همی کرد وی
دیدمش او هم نه ز مردان اوست ۸
شاید اگر دل نه بفرمان ماست
زانکه بهر حال که هست آن اوست ۹
گوی دلم در خم چوگان اوست ۱
دل بغمش دادم و جان هم دهم
گر لب و دندان لب و دندان اوست ۲
حال دلم هر چه پریشانیست
پرتو آن زلف پریشان اوست ۳
زهره و مه چونکه ببینی بهم
دانی که زه و گوی گریبان اوست ۴
تشنه بمیرد چو دلم هر که او
در طلب چشمۀ حیوان اوست ۵
چشمۀ خورشید بدان آب روی
قطره یی از چاه زنخدان اوست ۶
صبر چنان سخت کمان در غمش
سست تر از عقدۀ پیمان اوست ۷
دل که چنان سینه همی کرد وی
دیدمش او هم نه ز مردان اوست ۸
شاید اگر دل نه بفرمان ماست
زانکه بهر حال که هست آن اوست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - دلم در آرزوی عشق روی جانانست
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - بریز سایۀ زلف تو عقل گمراهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.