شماره ۱۰۱ - دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟

دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟
بساز چنگ و برآور خروش رستاخیز ۱

ببوی باده بر آمیز نکهت گل را
که شب بروز بر آمیخت صبح رنگ آمیز ۲

مرا ز مستی دست قدح ستان بنماند
بدت خویش قدح را بحلق من در ریز ۳

بجام باده فرو برسرم وگر ترسی
که غرقه گردم، زلفت بست دست آویز ۴

محیط چرخ دخانیست، چشم ازو فکن
بسیط خاک غباریست، از سرش برخیز ۵

نه آسمانی، با ما زمان زمان بمگرد
نه روزگاری ،با ما نفس نفس مستیز ۶

بدست رطل گران دادیم باوّل بار
بپای مستی اگر مردی از سرم مگریز ۷

ترا که گفت که چون روزگار هر ساعت
بلا چون ریگ بغربال چرخ بر من بیز؟ ۸