خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن از عناصر طبیعت مانند گیاه خشکیده، مو، پل شکسته و آب روان برای توصیف حالات درونی خود استفاده کردهاست. این عناصر بهگونهای تشبیه شدهاند که گویی بازتابی از احساسات و ظاهر شاعر هستند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این اشعار نیاز به تجربه و شناخت ادبیات دارد.
شماره ۱۱۷ - این خشک گیا که زرد چون روی منست
این خشک گیا که زرد چون روی منست
ریزنده و جای جای جون موی منست ۱
و ایت طاق پل شکسته و آب روان
گویی که مثال چشم و ابروی منست ۲
ریزنده و جای جای جون موی منست ۱
و ایت طاق پل شکسته و آب روان
گویی که مثال چشم و ابروی منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - درد تو دوای دل وارون منست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - گر شرح دهم که بی تو کارم چونست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
