شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضا

دیدۀ عقل راه دان بگشای
به ثنای خدا دهان بگشای ۱

نفسی از سر حضور بزن
نافۀ مشک رایگان بگشای ۲

چه گشاید ز ذکر هر چه جزوست؟
ذکر او کن زبان بدان بگشای ۳

سفر راه قدس خواهی کرد
بند قالب ز پای جان بگشای ۴

دست و پایی بزن درین دریا
از خود این لنگر گران بگشای ۵

حورعین آشکاره می خواهی
ساعتی دیدة نهان بگشای ۶

بدر اوّل بصدق پیرهنی
پس چو صبح از نفس جهان بگشای ۷

اگر از گفت و گوی آزادی
سوسن آسا برو زبان بگشای ۸

روزی آخر ز چشم عبرت بین
برقع جهل یک زمان بگشای ۹

به سر انگشت عقل و بیداری
بند غفلت یکان یکان بگشای ۱۰

دانه در خانه همچو مورمکش
کمر حرص از میان بگشای ۱۱

گر دلت را حرارت ندمست
رگ خونین ز دیدگان بگشای ۱۲

به سحرگه بر آر دست دعا
قفل درهای آسمان بگشای ۱۳

دیو را تخته بند برنه و پس
همچو آدم در دکان بگشای ۱۴