هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از روزهای خوش گذشته یاد میکند که همراه با سی و دو خدمتکار در یک خانه زندگی میکردند. همه آنها متحد، زیبا، چابک و مطیع بودند. اما اکنون بیشتر آنها از بین رفتهاند و تنها یک خدمتکار ضعیف و ناتوان باقی مانده است. شاعر از وضعیت کنونی خود ناراضی است و از خداوند طلب بخشش میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای این گروه سنی دشوار باشد.
شمارهٔ ۳۱۲ - وله ایضا
مرا سیّ و دو خدمتکار بودند
همه یک خانه و یک روی و یک رای ۱
و شاقانی چو مروارید خوشاب
سمن دیدار و خندان و شکر خای ۲
همه سر تیز و سخت و چست و چالاک
همه پاکیزه روی و چهره آرای ۳
یکایک از بن دندان بکارم
زده صف در صف و استاره بر پای ۴
همه ثابت قدم انگام کوشش
همه در وقت راحت لذّت افزای ۵
اگر خود فی المثل یک لقمه بودی
بخوردندی همه با هم بیکجای ۶
بهر کاری که من فرمود میشان
بکردندی نجنبیدندی از جای ۷
کنون بعضی از ایشان خود نماندند
ز آسیب سپهر حادثه زای ۸
ز خان و مان بیفتادند ناکام
مگر جاجا یکی تنها و دروای ۹
دوسه ناخوش قد زشت تبه رنگ
ز یکدیگر جدا بیگانه آسای ۱۰
همه بی مغز و سست و کندوکاهل
بفرسوده ز چرخ عمر فسای ۱۱
به روز از دست اینم بانگ و فریاد
به شب از رنج آنم ناله و وای ۱۲
همی جنبد و زوری نیست در پای
نه در ایشان و نه در کار فرمای ۱۳
منم اکنون و این یک لقمة گوشت
خداوندا بر این تنها ببخشای ۱۴
همه یک خانه و یک روی و یک رای ۱
و شاقانی چو مروارید خوشاب
سمن دیدار و خندان و شکر خای ۲
همه سر تیز و سخت و چست و چالاک
همه پاکیزه روی و چهره آرای ۳
یکایک از بن دندان بکارم
زده صف در صف و استاره بر پای ۴
همه ثابت قدم انگام کوشش
همه در وقت راحت لذّت افزای ۵
اگر خود فی المثل یک لقمه بودی
بخوردندی همه با هم بیکجای ۶
بهر کاری که من فرمود میشان
بکردندی نجنبیدندی از جای ۷
کنون بعضی از ایشان خود نماندند
ز آسیب سپهر حادثه زای ۸
ز خان و مان بیفتادند ناکام
مگر جاجا یکی تنها و دروای ۹
دوسه ناخوش قد زشت تبه رنگ
ز یکدیگر جدا بیگانه آسای ۱۰
همه بی مغز و سست و کندوکاهل
بفرسوده ز چرخ عمر فسای ۱۱
به روز از دست اینم بانگ و فریاد
به شب از رنج آنم ناله و وای ۱۲
همی جنبد و زوری نیست در پای
نه در ایشان و نه در کار فرمای ۱۳
منم اکنون و این یک لقمة گوشت
خداوندا بر این تنها ببخشای ۱۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۴
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.