شمارهٔ ۳۷ - نومید مشو

نومید مشو بنده از رحمت ما هرگز
زیرا که به غیر از ما کس نیست تورا هرگز ۱

خواهم که در این عالم تو پاک شوی از جرم
ورنه به تو نفرستم ، ای بنده،بلا هرگز ۲

چون سوخته ای امروز از درد فراق ما
در سوختنت فردا ،ندهیم رضا هرگز ۳

من با توام ای عاشق ،تو نیز به ما می باش
هرگز چو نشاید دوست ،از دوست جدا هرگز ۴

هرچند که رو از ما برتافتی و رفتی
رو از تو نمی تابد خود رحمت ما هرگز ۵

از درد فراق ما یک شب چو به روز آری
دیدار نپوشانم در روز لقا هرگز ۶

گربر دل خود ما را روزی گذرانی تو
در دوزخ پر آتش ،ناریم ترا هرگز ۷

ای بنده گناه خود تو دیدی و تو دانی
بر روت نیارم هم در روز جزا هرگز ۸

ای جمع تهی دستان حقّا که نخواهم بست
من این درِ رحمت را بر روی شما هرگز ۹

از بیم جدا بودن از دولت جاویدان
محیی نبود یک دم بی یاد خدا هرگز ۱۰