هوش مصنوعی: این شعر از شکست‌ها، ناامیدی‌ها و آرزوهای بربادرفته شاعر سخن می‌گوید. او از تلاش‌های بی‌ثمر، تقدیر و قضا، و تأثیر آنها بر روح و روان خود می‌نالد. در عین حال، اشاره‌ای به امید و مقاومت در برابر غم‌ها دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و پرداختن به موضوعاتی مانند ناامیدی و تقدیر نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۲۶ - کس چه داند از چه در دل آه شبگیرم شکست

کس چه داند از چه در دل آه شبگیرم شکست
نامه‌ای بر پر نبستم در کمان تیرم شکست ۱

مرغ تدبیرم به سوی بام وصلش می‌پرید
از قضا در راه بال مرغ تقدیرم شکست ۲

کرده‌ام در خدمتت تقصیر و از تاثیر آن
پشت امیدم خمید و رنگ تقصیرم شکست ۳

صورت خود می‌کشیدم بهر پابوسش به راه
انفعال این تمنا رنگ تصویرم شکست ۴

باخبر شد از شکست خود دل آگاه من
آستین دست قضا چون بهر تخمیرم شکست ۵

کی شوم غمگین که چون قدسی مرید باده‌ام
پشت صد اندوه را یک همت پیرم شکست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - جز خیال تو مرا در سر سودایی نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - تبخاله خون بر لبم از سوز درون است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.