هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به بیان احساسات غمانگیز و عاشقانه میپردازد. شاعر از درد فراق و نبود معشوق سخن میگوید و با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، مانند یعقوب، ایوب، نرگس، و خس و خاشاک، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، اشارههایی به صبر، عشق، و رنجهای عاشقانه دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اشارات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۱۶۰ - کنعانی ما را غم یعقوب نباشد
کنعانی ما را غم یعقوب نباشد
تا چند کند صبر، دل ایوب نباشد ۱
نرگس که سر افکنده به پیش، آفت دلهاست
کی دل برد آن دیده که محجوب نباشد ۲
در دیده خلد رنگ گلم چون خس و خاشاک
در گلشن اگر جلوه محبوب نباشد ۳
هرجا که بود یار، رسد سیل سرشکم
پیغام مرا واسطه مکتوب نباشد ۴
دل را به خیال غمش ای غیر چه داری؟
با صورت زشت آینه مطلوب نباشد ۵
رو دامن غم گیر که سیلیخور شرم است
هر دل که به این سلسله منسوب نباشد ۶
قدسی به طواف دلم آمد غم مجنون
این لطف، سزای من مجذوب نباشد ۷
تا چند کند صبر، دل ایوب نباشد ۱
نرگس که سر افکنده به پیش، آفت دلهاست
کی دل برد آن دیده که محجوب نباشد ۲
در دیده خلد رنگ گلم چون خس و خاشاک
در گلشن اگر جلوه محبوب نباشد ۳
هرجا که بود یار، رسد سیل سرشکم
پیغام مرا واسطه مکتوب نباشد ۴
دل را به خیال غمش ای غیر چه داری؟
با صورت زشت آینه مطلوب نباشد ۵
رو دامن غم گیر که سیلیخور شرم است
هر دل که به این سلسله منسوب نباشد ۶
قدسی به طواف دلم آمد غم مجنون
این لطف، سزای من مجذوب نباشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - فلک ز کین به مه فتنهجوی من ماند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - تا لبت را میل سوی باده و پیمانه شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.