هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار عشق و وفاداری به معشوق را ستایش می‌کند و بیان می‌کند که تمام وجودش درگیر عشق است. او از درد فراق و ملالت‌های عشق می‌گوید اما با این حال، عشق را بالاتر از هر چیز می‌داند و خود را وقف آن کرده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این اشعار نیاز به آشنایی نسبی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شماره ۴۰۵ - اگر به عشق نباشد درست، پیمانم

اگر به عشق نباشد درست، پیمانم
به عهد زلف تو کافر نیم، مسلمانم ۱

من و دیار محبت، که هرکجا رفتم
به دولت غمت آماده بود سامانم ۲

برای من شده نازل ز عرش، مصحف عشق
حدیث مهر و وفا آیتی‌ست در شانم ۳

به این که چشم تری بوده پیش ازین آنجا
همیشه در نظر آید خیال کنعانم ۴

به جان دوست که جز بر رضای دوست مرا
قدم نرفته، وگر رفته هم پشیمانم ۵

چو گل به روی خسان تا نبایدم خندید
چو غنچه معتکف خلوت گریبانم ۶

ز سرگرانی بختم ز بس ملال رسید
بود ز سایه دستار، دل هراسانم ۷

ز خاک عشق، گیاهی نمی‌دمد ناقص
تمام داغ بود، لاله بیابانم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۴ - ز بس که دشمن نظّاره پریشانم
گوهر بعدی:شماره ۴۰۶ - از وصل هر گل در چمن، چون غنچه دامان چیده‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.