هوش مصنوعی:
متن فوق بیانگر قدردانی و سپاس از لطف و مهربانی الهی است که بدون هیچ انتظاری به بندگان خود نور و راهنمایی میبخشد و آنها را به آرزوهایشان میرساند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و زبانی دارد.
مناجات ۱۹۷ - الهی کار تو بی ما به نیکویی در گرفتی، چراغ خود را بی ما به مهربانی افروختی، خلعت
الهی کار تو بی ما به نیکویی در گرفتی، چراغ خود را بی ما به مهربانی افروختی، خلعت نور از غیب بی ما، به بنده نوازی فرستادی، چون رهی را به لطف خود به این آرزو آوردی چه شود به لطف خود ما را به سربری.
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۹۶ - الهی از آرندهٔ غم پشیمانی در دلهای آشنایان و ای افگنده سُوز در دل تایبان ای پذیر
گوهر بعدی:مناجات ۱۹۸ - الهی تو دوستان خود را به لطف پیدا گشتی تا قومی را بشراب انس مست کردی، قومی را به
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
