شماره ۱۹ - چشمت از گوشه ی تقوا به در آورد مرا

چشمت از گوشه ی تقوا به در آورد مرا
مست و غلطان سوی اهل نظر آورد مرا ۱

خرقه ی ارزق من باز به می گلگون شد
عشق هر دم به دگر رنگ برآورد مرا ۲

داده پیش از دگران جام میم پیر مغان
آن تهی ناشده جام دگر آورد مرا ۳

باده هر چند که خوردم به لبش تشنه ترم
تشنگی نقل و شکر بیشتر آورد مرا ۴

خواهد آمد به سرم مست صبوحی زده باز
سحری هاتف غیب این خبر آورد مرا ۵

اشکم از بهر نثار قدم دوست به چشم
مردمی کرد و به دامن گهر آورد مرا ۶

جستم از حال دل رفته نشانی ز نسیم
بوی یار آمد و از جان خبر آورد مرا ۷

جان چاشنی ای زان لب شیرین طلبید
غم هجر آمد و خون جگر آورد مرا ۸

باده بی نرگس مخمور توام کرد خراب
مشک بی طره ی تو دردسر آورد مرا ۹

مست و سودا زده چون نرگس ساقیست کمال
مگر آن می زلب چون شکر آورد مرا ۱۰