شماره ۲۳۷ - لبت را هر که چون شگر مزیده است

لبت را هر که چون شگر مزیده است
یقین میدان که عمرش پر مزید است ۱

نه بیند تلخی جان کندن آن کس
که لعل جانفزایت را گزید است ۲

نرنجم از تو گر تابی ز من روی
که از خورشید دایم این سزید است ۳

نخواهم دید من روی صبا را
ازین غیرت که در کویت وزید است ۴

وصالت را در عالم نیست آمد
هنوز اندر مقام من یزید است ۵

به بوی حلقه زنجیر مشکین
دل دیوانه در زلفت خزید است ۶

کمال خسته را ای دوست دریاب
که از جان در غم عشقت مزید است ۷