شماره ۴۱۵ - دوش در خانه ما ماه فرود آمده بود

دوش در خانه ما ماه فرود آمده بود
خانه روشن شد و دیدیم همو آمده بود ۱

تا به بینیم به طلعت میمون فالش
فرعه انداخته بودیم و نکو آمده بود ۲

نا تمامی مه آنشب همه را روشن شد
که چو آئینه به او روی برو آمده بود ۳

با خیال لب و آن عارض نازک در چشم
آب دولت همه را باز بجو آمده بود ۴

می دمید از دم مشکین صبا بوی بهشت
بوی بردیم که او زآن سر کو آمده بود ۵

هر که دیدیم چو چشم و سر زلفش آنجا
مست و آشفته آن سلسله مو آمده بود ۶

دل دیوانه خود سوخته چون عود کمال
آن پری روی ملک خوی ببو آمده بود ۷