هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و دلدادگی خود به معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه دل به او باخته و در وصف زیبایی‌های معشوق، مانند زلف و روی او، سخن می‌راند. او از سرگشتگی و بی‌قراری خود در عشق می‌نالد و تأکید می‌کند که این راز را از دیگران پنهان می‌کند. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که حتی با از دست دادن دل، هنوز هوس معشوق در دلش باقی است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد.

شماره ۸۰۷ - وصف دهن تنگ تو من هیچ نگویم

وصف دهن تنگ تو من هیچ نگویم
چون نیست ز لطفش خبری یک سر مویم ۱

آن به که نگویم به کس این راز نهانی
تا خلق ندانند که من عاشق اویم ۲

تا زلف چو چوگان توام می برد از راه
زآن رو من سرگشته ندانم که چه گویم ۳

جز بر گل رویت نشود دیده من باز
صد بار چو نرگس اگر از خاک برویم ۴

با آنکه دل از دست برون شد به تمامی
بیرون نشد از دل هوس روی نکویم ۵

در دفتر عشاق نیایم به حسابی
تا لوح وجود از رقم زهد نشویم ۶

گفتی دل گم گشته کمال از چه نجونیه
چون بافتمش بر سر کوی تو چه جویم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۰۶ - نیست جز غم بینو خوردن دیگرم
گوهر بعدی:شماره ۸۰۸ - هر شبی تا به سحر دست دعا بگشایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.