شماره ۸۱۰ - هرگاه که به ناکامی دور از لب بار افتم

هرگاه که به ناکامی دور از لب یار افتم
چون خسته بی مرهم مجروح و نگار افتم ۱

مخمور و خراب آمد جان بی لب نوشینش
چون می نبود لابد در رنج خمار افتم ۲

هرجا نظر اندازم بی تو به درخت گل
از گریه به بالایش چون ابر بهار افتم ۳

آن یار به من صد ره نزدیک ترست از من
گر دور به صد منزل از یار و دیار افتم ۴

باشم همه شب با به در گشت مگر ناگه
با چارده ماه خود یک شب به دو چار افتم ۵

صد موج زند اشکم از شوق کنار او
گو موج بزن دریا باشد به کنار افتم ۶

با زاهد اگر افتم ساکن شودم گریه
چون پیش کمال آیم در ناله زار افتم ۷