شماره ۱۲۹ - ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام

ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام
نسی که بود مه که زو مهر کند نور وام ۱

ماه فلک را قدی نیست چو سرو سهی
سرو سهی را رخی نیست چو ماه تمام ۲

هر دو تو داری و بس نیست نظیر تو کس
طوطی جان در قفس شد شکرت را غلام ۳

چون که پریشان شود زلف خوشت نیم روز
شب رو عیار را کار شود با نظام ۴

باز نداند کسی نیم شب از نیم روز
پای چو بیرون نهی نیم شبی از مقام ۵

نیست تنت ز آب و خاک هست همه جان پاک
گشت مجسم مگر روح لطیف همام ۶

عاجزم از وصف تو یک سخنم بیش نیست
خاتم خو بان تویی ختم کنم والسلام ۷