شماره ۱۷۰ - دارم امید وصل تمنتای من ببین

دارم امید وصل تمنتای من ببین
طبع مشوش و دل شیدای من ببین ۱

برگ گل و بنفشه ببویم هزار بار
بر یاد روی و مویش سودای من ببین ۲

همرنگ روی دوست گلی جستم از چمن
گل گفت رنگ چهره زیبای من ببین ۳

گفت این چنین محالی انصاف کل نگر
بشنیدم این حدیث تو یارای من ببین ۴

گفتم به نارون که نمانی به قامتش
بشنید سرو و گفت که بالای من ببین ۵

آمد خیال دلبر و بالا نمود و گفت
سرو سهی وقامت همتای من ببین ۶

شد در بنفشه زار همام و پیام داد
نزدیک دل که خیز و بیا جای من ببین ۷

دل گفت در میان سر زلف یار خویش
باری بیا تو مسکن و مأوای من ببین ۸