شماره ۱۰ - از رفتن دل نیست خبر اهل وفا را

از رفتن دل نیست خبر اهل وفا را
آن کس که تو را دید نداند سر و پا را ۱

اول غم عشق این همه دشوار نبودهست
دوران تو نو ساخته آیین جفا را ۲

تا باد صبا بوی تورا درچمن آرد
بر داشته هر شاخ گلی دست دعا را ۳

باشد همه شب نام خوشت ورد زبانم
اصبحتُ علی ٰ ذکرک سرّاً و جهارا ۴

گیرم که شکیبد دل ما، رحم تو چون شد؟
بردار نقاب از رخ و بنمای لقا را ۵

ساقی کف فیاض تو امساک نداند
مگذر ز من تشنه جگر، گرم خدا را ۶

درکوی تو دیگر به سرافرازی ما کیست؟
گر عشق کند خاک به راهت سر ما را ۷

از زهر عتاب تو دلم چشمهٔ نوش است
دادی به شکر غوطه، لب بوسه ربا را ۸

غمّازی راز دل عشاق نکو نیست
زنهار، درین طرّه مده راه، صبا را ۹

عمری ست حزین را کف امّید فراز است
امّید که محروم نسازند گدا را ۱۰