هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به بیان احساسات شاعرانه درباره عشق، زیبایی، و جستجوی حقیقت می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند گل، شراب، و آیینه برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۱۵ - گلرنگ اگر خواهی، این چهره زرین را

گلرنگ اگر خواهی، این چهره زرین را
امروز دو بالا کن، پیمانه دوشین را ۱

آویخته دل هر دم در زلف تو با تاری
بیمار همی خواهد، گرداندن بالین را ۲

بی باکتر از تیغت، مژگان بلای تو
خون ریز چه آموزی، این رخنه گر دین را؟ ۳

از تیرگی عالم، تیره نشود عارف
زنگار نمی باشد، آیینه حق بین را ۴

چون گرد بیفشاند، از دامن آزادی
شوریدگی مغزم، بوی گل و نسرین را ۵

سازد کف خون خود در عشق حلال او
شاخ گل اگر بیند، آن دست نگارین را ۶

با عارف رومی شد، هم نغمه حزین کلکم
ای ساقی جان پر کن، آن ساغر نوشین را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - آتش زده آن لعل قبا، خانه زین را
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.