شماره ۲۱۸ - گرتو را روی زمین خواهش ماوای خوشی ست

گرتو را روی زمین خواهش ماوای خوشی ست
خانه در گوشهٔ دل کن که عجب جای خوشی ست ۱

ای که بیماری آسودگیت سنگین است
درد عشقی به کف آور که مسیحای خوشی ست ۲

جان به بیعانهٔ پیغام جفا می خواهد
یار را با من دلسوخته سودای خوشیست ۳

با دل ابنای زمان دست و گریبان شده اند
شور دیوانه و اطفال، تماشای خوشی ست ۴

یک ره از لطف به این غمکده، مستانه درآ
که دل و دیدهٔ ما ساغر و مینای خوشیست ۵

دل به خوناب جگر شرح غمت کرده رقم
نامه، ناخوانده مکن پاره که انشای خوشی ست ۶

جوش داغ است به گلگشت تماشا بخرام
لاله زار دل ما دامن صحرای خوشی ست ۷

بخت مردان جهان خفته و حیزان مستند
چشم عبرت بگشاییدکه دنیای خوشیست ۸

هر قدم ز آبله اش، باغ و بهار است حزبن
دل دیوانهٔ من بادیه پیمای خوشی ست ۹