هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت و نمادهای ادبی مانند لاله، باده، یوسف، و بلبل برای بیان احساسات عمیق عشق و اشتیاق استفاده می‌کند. شاعر از زیبایی‌های ظاهری و معنوی سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند وصال، وفا، و آرامش در کنار یار اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۵۶ - در دل غم آن لاله عذار است ببینید

در دل غم آن لاله عذار است ببینید
این باده که بی رنج خمار است ببینید ۱

شد چشم مرا نکهت پیراهن یوسف
گردی که از آن راهگذار است ببینید ۲

جان تازه کند لفظ خوش و معنی رنگین
حسنی که در آن خط غبار است ببینید ۳

آن یار که چاک است ازو جامهٔ جان ها
آسایش آغوش وکنار است ببینید ۴

مستغرق وصلند درین بزم حریفان
دل آینه، یار آینه دار است ببینید ۵

در آرزوی بلبل بی بال و پر ما
گلها همه آغوش و کنار است ببینید ۶

در پردهء زلف است تجلّی گه رویش
شمعی که فروغ شب تار است ببینید ۷

در راه وفا حال پریشان حزین را
کاشفته تر از طره یار است ببینید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۵ - جایی که از سپند نگردد فغان بلند
گوهر بعدی:شماره ۳۵۷ - بهار شد که چمن جام ارغوان گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.