شماره ۴۲۳ - نبود عجب که دیده به دیدار می رسد

نبود عجب که دیده به دیدار می رسد
فیض چمن، به رخنه دیوار می رسد ۱

گردد قبول عذرگریبان پاره ام
دستم اگر به دامن دلدار می رسد ۲

عیبم مکن که حوصله سوز است مستیم
پیمانه نگاه تو، سرشار می رسد ۳

آزادگی گزین که ازین دشت پر فریب
گر می رسد به جای، سبکبار می رسد ۴

دلتنگی از فغان من ای غنچه لب چرا؟
یک ناله هم به مرغ گرفتار می رسد ۵

دارد امیدوار مرا بخت سبز خویش
آخر به وصل آینه، زنگار می رسد ۶

هرگز ندیده است ز دشمن کسی، حزین
آنها که بر من از ستم یار میرسد ۷