شماره ۵۳۵ - ای صبا نکته ای از لعل شکربار بیار

ای صبا نکته ای از لعل شکربار بیار
گهری تحفه ز گجینه ی اسرار بیار ۱

در جبینش اثر مهری اگر هست بگوی
مژده ی پرتوی از عالم انوار بیار ۲

دامن آلوده به بوی گل فردوس مکن
هر چه می آوری از خاک ره یار بیار ۳

با اسیران وفاکیش چه سر داشت؟ بگوی
خبر دلکشی از ناوک دلدار بیار ۴

سرنوشت غم جانسوز من و شمع یکی ست
جای گل آتشی، آرایش دستار بیار ۵

گل باغم نکنی گر به گریبان باری
بوی جان بخشی از آن رخنه ی دیوار بیار ۶

ای که از سیر چمن بال فشان می گذری
برگ سبزی سوی مرغان گرفتار بیار ۷

لب مخمور مرا جرعه نبندد ساقی
چون رسد دور به من، میکده بردار بیار ۸

چند بر دوش توان خرقه ی ناموس کشید؟
مست از صومعه ام تا سر بازار بیار ۹

به هواداری از آن سیب زنخدان بویی
گر توانی به مشام من بیمار بیار ۱۰

قول حافظ برد از دل غم دیرینه ی ما
ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار ۱۱