هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجهای زندگی و بار مشکلات میگوید و بیان میکند که چگونه با وجود ناتوانی، هنوز هم توانایی اعتراض و فریاد کشیدن دارد. او از غیرت و عزت نفس خود سخن میگوید و اعلام میکند که حاضر است برای رهایی از این بارها، حتی آسمان را به لرزه درآورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و ناتوانی ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۷۰۷ - می گریزم ز جهان بار چرا بردارم؟
می گریزم ز جهان بار چرا بردارم؟
سر درین معرکه اندازم و پا بردارم ۱
بویگل نیستم از بارگران جانیها
تا پی قافلهٔ باد صبا بردارم ۲
گره از خاطر اگر گریه کند باز چرا
منت بیهده از عقده گشا بردارم؟ ۳
غیرتم تکیه به دیوار که گیرد که هنوز
گر بود کوه به این پشت دو تا بردارم ۴
ناتوانم ولی آن مایه نفس هست حزین
کآسمان را به یکی ناله ز جا بردارم ۵
سر درین معرکه اندازم و پا بردارم ۱
بویگل نیستم از بارگران جانیها
تا پی قافلهٔ باد صبا بردارم ۲
گره از خاطر اگر گریه کند باز چرا
منت بیهده از عقده گشا بردارم؟ ۳
غیرتم تکیه به دیوار که گیرد که هنوز
گر بود کوه به این پشت دو تا بردارم ۴
ناتوانم ولی آن مایه نفس هست حزین
کآسمان را به یکی ناله ز جا بردارم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۶ - من روشن روان غافل به زندان بدن رفتم
گوهر بعدی:شماره ۷۰۸ - چه پروا توشهٔ واماندگی چون در کمر دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.