شماره ۷۴۰ - محبّت برتر آمد از چه و چون

محبّت برتر آمد از چه و چون
تعالی العشق عن نعت یقولون ۱

نیاز من بود در خورد نازت
که خواهد حسن لیلی، عشق مجنون ۲

خجالت می دهد از نونهالان
مرا چون بید مجنون، بخت وارون ۳

من و تو هر دو گریانیم ای ابر
چه در کوه و چه در دریا، چه هامون ۴

ولیک از من بسی فرق است با تو
تو آب از دیده می باری و من خون ۵

دوند از جوش غم، اشک من و یار
به هنگام وداع از دیده بیرون ۶

ولیک از چهره اشکش گشت گلرنگ
مرا شد چهره سبز از اشک گلگون ۷

حزین از تیره روزی در شب هجر
به شمع صبح زد آهم شبیخون ۸