شماره ۸۴۸ - منت نکشد همّتم از دست دعایی

منت نکشد همّتم از دست دعایی
زد غیرت من هر دو جهان را سرپایی ۱

غم پرده در و صبر ز ما گوشه گرفته ست
ای مطرب کوته نفس آواز رسایی ۲

گر زیر فلک تنگ شود دامن دل هست
از دل نفسی تا بکشم نیست فضایی ۳

با عشق چه پاید خس و خاشاک وجودم؟
این شعله مبادا که کند نشو و نمایی ۴

خوش خرقه ی سالوس به ما تنگ گرفته ست
ای چاک گریبان دل، امروز کجایی؟ ۵

در کوی تو چون شعله که از طور کشد سر
از نالهٔ عشّاق بلند است نوایی ۶

داده ست غمت رخصت شبگیر به آهم
شاید رسد این قاصد بی درد به جایی ۷

خود کیست حزین تا که ازو رنجه کنی دل؟
دریوزه پرست نگهی، عشوه گدایی ۸