شماره ۱۷۶ - سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟
سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟
به بی قراری من صبر بی نوا چه کند؟ ۱
حزین سوخته دل، می دهد به حسرت جان
زمانه عهد شکن، یار بی وفا چه کند؟ ۲
به بی قراری من صبر بی نوا چه کند؟ ۱
حزین سوخته دل، می دهد به حسرت جان
زمانه عهد شکن، یار بی وفا چه کند؟ ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - اگر یادم، چمن پرورد آغوشش نخواهد شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.