هوش مصنوعی:
شاعر از مخاطب میخواهد به جای چمن و سایهنشینی، به تربت او بیاید و در غمش شریک شود. او از نالههای خود به عنوان نشانهای از همدردی یاد میکند و از بلبلان چمن میخواهد رسم همدمی را رها کنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند غم و اندوه نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارد.
شماره ۲۳۲ - چمن، به سایه نشینان خرمی بگذار
چمن، به سایه نشینان خرمی بگذار
بیا به تربت ما، خاک بی غمی بگذار ۱
به بانگ نالهٔ ما می توان خروشیدن
به بلبلان چمن، رسم همدمی بگذار ۲
بیا به تربت ما، خاک بی غمی بگذار ۱
به بانگ نالهٔ ما می توان خروشیدن
به بلبلان چمن، رسم همدمی بگذار ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - سیمین عذار اوست، ز خط خوش عیارتر
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - کنون ز تربتم ای شوخ، سرگران مگذر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
