هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به وصال معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند ابروی یار، می و پیمانه، و شمشیر علی، احساسات خود را بیان می‌کند. او از غم هجران می‌نالد و امید به دیدار معشوق دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند می‌نوشی و شمشیر ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۳۹ - به یاد جفت و طاق ابروی یار

به یاد جفت و طاق ابروی یار
بپیما ساقیا پیمانه بسیار ۱

بخونریزی عاشق ابروانش
چو شمشیر علی در قتل کفّار ۲

بدین طرز ار دو چشم می فروشش
فروشد مِی نماند نفسِ هشیار ۳

تمارض کرد نرگس تا که گردد
دو چشمانش نگشت و ماند بیمار ۴

ببیند هر که چشم نیم خوابش
بماند تا به صبح حشر بیدار ۵

ز چین آن دو زلف پر چَم و خَم
فتاده در سرم سودای زُنّار ۶

به طور و طَرز رفتار نگارم
رود کبک دری هرگز مپندار ۷

به امید وصالش بر در دوست
دو دیده دوختم مانند مسمار ۸

برآرم صبح محشر چون سر از گور
غمی نبود مرا غیر از غم یار ۹

بیا امشب ز هجر زرد روئی
غبار از دیدگان انجم تو بشمار ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸ - بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بید
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - بیا ساقی به ساغر چهره ای گلگون کنیم آخر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.