هوش مصنوعی: این شعر عرفانی به زیبایی‌های الهی و جلوه‌گری آن در جهان می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند آینه و رخ زیبا، به توصیف جمال الهی و تأثیر آن بر آفرینش،尤其是 انسان (آدم و حوا) می‌پردازد. در نهایت، شعر به این نکته اشاره دارد که همه‌چیز بازتابی از ذات الهی است و غوغای جهان ناشی از جلوه‌گری زیبایی‌های اوست.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.

شماره ۵ - ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا‏

ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا‏
‏وی روی تو در آینۀ کَون هویدا‏

‏‏تا شاهد حسن تو در آیینه نظر کرد‏
‏عکس رخ خود دید، دید شد واله و شیدا

هر لحظه رخت داد جمال رخ خودرا
بر دیده ی خود جلوه به صد کسوت زیبا

از دیده ی عشاق برون کرد نگاهی
تا حسن خود از روی بتان کرد تماشا

رویت ز پی جلوه گری آینه ساخت
آن آینه را نام نهاد آدم و حوّا

حسن رخ خود را بمه روی در او دید
زان روی شد او آینه جمله اسما

چون ناظر و منظور توئی غیر تو کس نیست
پس از چه سبب گشت پدید این همه غوغا

ای مغربی افاق پر از ولوله گردد
سلطان جمال چون بزند خیمه به صحرا
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴ - ای جمله جهان در رخ جان بخش تو پیدا‏
گوهر بعدی:شماره ۶ - ورای مطلب هر طالب است مطلب ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.